Los Òmes Pichons - Terèsa Pambrun (Los Òmis Petits)

Los Òmes Pichons - Terèsa Pambrun (Los Òmis Petits)

Volètz descobrir lo monde escondut e fantastic dels fadets, farfadets e folets ?

Alara, dintratz dins lo conte de Terèsa Pambrun, polidament illustrat d’aquarellas, los Òmis Petits (gascon) o los Òmes Pichons (lengadocian).

Coneisseretz tot de la vida vidanta e vertadièra d’aqueles omenons lillipucians, lor monde, lors trabalhs e lors costumas… Un monde embelinaire, de segur.
Pasmens, gardan un grand secrèt, plan amagat. Per lo descobrir, cal saber arribar a la fin del libre…


Un conte illustrat publicat en duas versions :

 - los Òmis Petits (en occitan gascon) en libre solet, o en libre amb CD audiò dau tèxte legut per Joan Loís Lavit.

 - los Òmes Pichons: adaptacion lengadociana per Sèrgi Carles, en libre solet, o en libre amb CD audiò de la lectura integrala del conte per Sèrgi Carles.

Edicions Letras d'òc - Camins.

Los autors:

Terèsa Pambrun. Nascuda en  1954, que viu en Lavedan, ua vath de la montanha pirenenca (65). Regenta d’escòla pendent 20 ans qu’ei estada pus conselhèra pedagogica encargada de la lenga e de la cultura occitana auprès deus mèstes d’escòla primària. Breçada de contes dits peu pair quan èra mainada, que s’interèssa autanplan a las legendas com aus mites o aus contes. Qu’escriu tanben contes illustrats peus mainats.

Joan Loís Lavit (1959 a Lorda). Familha lavedanesa occitanofòna, mair regenta e pair obrèr d’usia. L’occitan qu’ei tostemps estat e qu’ei la lenga de la familha.
Leguidor de bandas dessenhadas e de SF americana, que descobreish la literatura occitana e l’occitanisme a 17 ans, cap a la fin de las annadas 70 a l’Escòla Occitana d’Estiu e dab l’Institut d’Estudis Occitans. Especializat en ensenhament de l’occitan a l’escòla publica desempuish 1982 (e recentament retirat). Que’s lança dens l’escritura a l’aurèra de las annadas 90. Manejant l’escritura teatrau autanplan com l’escritura de romans e novèlas, qu’ei adara vadut un deus autors occitans de compte har.

Sèrgi Carles. Nascut a Vailhourles (Aveiron) en 1950. Regent d’escòla puèi mestre-formator d’occitan, autor du recuelh Poèmas d’amor e de mòrt (Vent Terral, 1982), d’otils pedagogicas e de reviradas literaras, il continue à œuvrer pour transmettre une langue occitane héritée de ses origines paysannes, nourrie de littérature et en faire, dans les classes bilingues notamment, un outil d’éducation.