Las Canas de Midàs (Verd Paradis V) - Max Roqueta

Las Canas de Midàs (Verd Paradis V) - Max Roqueta - ATS 110

Lo Parisenc, o l 'aparisenquit – sovent mai acarnassit contra sas originas, que, saique, i fan vergonha - se trufa plan volontièrs de çò que bateja « l'assent ». I vòl veire un despoder de parlar lo francés condrech, valent-a-dire lo sieu, perque se sentís e se sap e se vòl l'òme de la Cort. Perque, e mai i age pas pus de Reis, la Cort demòra. E quand a mes antau, desperel, lo Miègjornal en dejot, a bèl jòc per se confortar dins son èime de mèstre e de dominator...

S’engana. Perqu’a delembrat, dins sa cròia, dins sa pichòta cervela de passerat «parisenc» (aquel simbèl que s’es causit i conven mai que plan) de soscar un pauquet. Que, se soscava, podriá pas mancar de finir per s’avisar de çò qu’es, en vertat, aquel famós «assent» : tot simplament, sus las mans de la França, lo sang d’una lenga escanada. D’un pòble, donc, escanat. Lo sang espandit sus la lenga pròpia das escanaires. Respelissent totjorn, despuòi sèt cent ans, e mai quand a son pòble i an fach delembrar sa lenga.

Colleccion A Tots n°110, IEO Edicions.

L'autor:

Max ROQUETA es nascut en 1908. Foguèt un dels fondators de l’I.E.O. Dempuèi 1934, sa poësia, son teatre e Verd Paradís – que Las Canas de Midàs ne son lo libre cinquen – an constituida una òbra majora d’aqueste sègle, tanplan reconeguda en defòra d’Occitania : «... Verd Paradís est une œuvre qui honore la littérature universelle par la beauté sobre, pure, étincelante de l’écriture et par ses thèmes.» (Yvon Bourdet, Quinzaine Littéraire, 16/12/80)