Soli solet - Laurent Cavalié (CD)

Soli solet - Laurenc Cavalié (CD)

Alquimista del cant popular, lo Laurenç Cavalié fa partejar las palhetas que glena çai e lai sus sa tèrra lengadociana : dels cants atrapats a la volada, reciclats e arrengats al ritme de sas  tèmas e de sos sòmis sangmesclats. Aqueste cantaire percussionista es un orfèbre dels mots : los qu’òm li dona tròban una segonda vida ; los qu’inventa s’engulhan dins los caps e los còrs per nos rapelar que la lenga es ritme tant coma poësia.

Amb quauques tamborns vièlhs, de percussions vegetalas, una maissa d’ase e son acordeon, lo Laurenç Cavalié ven far vibrar aquela còrda sensibla que nos religa a la mitologia populara dins çò qu’a de mai nòble.

Label Sirventés / L’Autre distribution.

Lo musician:

Laurent Cavalié: paraulas (fòra mencion contrària) e musica.

Titols:

1. Quicòm que truca  0:22     
2. La pernèta  4:41     
3. Aquò depend del pè     0:31     
4. Punta d'alba     2:41     
5. Joan de nivèla     0:33     
6. Jòia     3:17     
7. Lo diluns     0:57     
8. La prima del paisan     4:19     
9. Anna     0:31     
10. La ròsa deborona     4:03     
11. Lo castanhèr     4:04     
12. Aquò's cada nueit     0:32     
13. A la bastida     2:56     
14. Una branca de fenolh     0:30     
15. La valsa de mai     3:10    
16. Mia Sant Joan s'apròcha     5:43

Estraches:

"Jòia" estrach de l'album "Sòli Solet":

Jòia , la meuna jòia
Gròssa coma un calhau !
rampalm a ma fenèstra
pèira blanca al besal.

Per un flòc de garriga
dins lo clòt de la man
a una la donèri
que venguèt a passar.

Vendèri ma garriga
per me crompar ‘n cotèl,
Jòia, la meuna jòia
gròssa coma un anèl !

Puèi per una promessa
ardida e dos singlets,
Paure Joan de la Luna,
aquí mon ganivet !

Quora las mans traucadas
venguèri cap a tu
debanavi una lenga
que compreniás pas pus.

Partiguèrem ensemble
a l’abric del morrèl
Per retrobar la  lenga
la jòia e lo cotèl.

Aviàm marchat vint passes
dins la gràcia del jorn
doblidèrem l’estrada
e faguèrem l’amor.

Retrobarem ensemble
lo camin de l’ostal,
jòia la meuna jòia
grossa coma un dedal !

Mas la lenga aberida
perdigalh sul trescòl,
dont los mots son de signes,
Ne saupràs lo rajòl ?

Paraulas : Leon Cordas / Musica : Laurent Cavalié