Racontes per gardar la santat - Joan Vezole

Racontes per gardar la santat - Joan Vesòla

Lo tresen volume de contes de Joan Vezole (Vesòla).

En partir d’anecdotas de la vida de cada jorn, o tanben de sovenirs d’òbras literarias plan coneigudas, lo contaire farga de racontes cortets, caloroses e risolièrs, que las questions bèlas de l’umanitat se i devistan ça que lai. Una sabiesa sosrisenta, dicha dins una lenga gostosa, mirgalhada de « biais de dire » tipicament occitans : a l’encòp lo plaser de la lenga e de la tradicion occitana dels contes.

Cubèrta de  Felipe Sabatier.

Colleccion Racontes, edicions Ostal del libre.

Me soi entrachat mai d'un còp que  çò qu'aviá trobat plan dich en nòstra lenga d'òc revertava, a quicòm près, aquò qu'an dich o escrich les pus vantats dels òmes.E les Auvernhats que sabián atau parlar n-aurián pas agut l'idèia de se'n conflar...

..Vistament lo Parisenc s'aturèt de gu-el. " Bonjorn, brave óme ! Podriatz pas me dire de quanhe pam cau tirar per anar Escaumèls ? - Ne'n sabe res, Monsur. leu, soi pas del pais. - Aval, aquó es ben lo Riu Negre ? - Ne'n sabe res, Monsur. - E alai ? Aquela carrièira, ont me menarà ? - Ne'n sabe res.
- Sabètz res, sabètz res ! Mès pr'aquè devètz ben saber ont sètz ? Ont sèm aici ? - Ne'n sabe res.
- Pr'aquô ! Vos trufatz de ieu ? Sabètz ben ont anatz, d'ont venètz ! faguèt lo Parisenc que s'enrufava. O alèra sariatz una bèstia vestida ! - E benlèu g-ó, Monsur. Soi ben un pauc pèc. Mès vos cau pas emmaliciar per aquó. Tant falord que ieu saguèsse, pède vos dire que verte d'ont aquô s'es trobat, e que vau ont lo vent me mena. Mai, d'aquel biais, me soi jamai perdut en camin. - Aquó es pas de crèire ! Mès cossf fasètz per viscar, paure malurós ?...