I a de jorns - Virginie Lespingal-Bastide

I a de jorns - Virginie Lespingal-Bastide

Es pas cada jorn de bon far quand arriba un novèl nenet dins una familha e, çaquelà, quina polida aventura ! Bruna descubrís pauc a pauc sa novèla vida, ambe totas las colors que pòt prene…

Edicions Edite-moi !


Critica:
I a de jorns, escrich per Virgine Lespingal-Bastide e revirat en occitan per Anne-Marie Caparros e Martine Prévôt, conta un dels tròç de vida mai importants dins una familha : l’arribada d’un nenon. Seguissèm la pichoneta Bruna amb sos parents : que de novetats dins son quotidian ! Li cal apréner la paciéncia, la frustracion tan coma l’autonomia e l’amor. Es pas de bon far d’acceptar e de viure lo cambiament e lo partatge de sos parents ! Entornejada d’un papà e d’una mamà atencionats, Bruna bòta de colors – ròse, jaune, gris o negre – sus las emocions e sus los jorns que viu. E atal la familha tota apren a se conéisser e a se comprene.
Las illustracions son de Sandrine Crozes. Coloradas e floridas, evòcan la prima, lo renovèl, la jòia de viure e de donar naissença. En mai, es als costats d’una ironda que viatjaretz.
Disi qu’es l’istòria apropriada per vos acompanhar s’esperatz un segond nenet.
Aqueste libre es tan polit coma lo kamishibai. Malurosament, lo tèxt es en francés dins las illustracions e l’occitan es exiliat a la fin del libre. La possibilitat d’escotar lo raconte en occitan amb lo CD corregís aquela manca.
Per acabar, vòli insistir sur la plaça bèla que las autritz donan a l’alaitament dins l’istòria, que siá per la mamà amb lo nenet o amb la filha e sa pepeta. Me soveni…
Article de Marion Laignelet, dins Lo Diari 55 dau 31 mai de 2020.