Li Roges dau Miegjorn - Tòme II èn: la Terror - Fèlis GRAS

Li Roges dau Miegjorn - Tòme II èn: la Terror - Fèlis GRAS

       En 1792, l’ennemic de la Revolucion es prèst per envasir lo país. Un batalhon de volontaris partís de Marselha, passa per Avinhon e puja cap a París ont arriba al pus marrit moment. Lo 10 d’agost, en qualques oras, Li Roges dau Miegjorn fan cambiar l’anar dels eveniments e desrocar lo tiran. Tanlèu aprèp la Republica es proclamada e tornarà prene al seu compte l’imne qu’aqueles òmes valents cantavan e que desempuèi pòrta lor nom : la Marselhesa.

       Aquí-çai l’istòria contada per Pascalet, un dels cinc cents federats. Aqueste jove paisan del Comtat se va engatjar a z’Avinhon dins lo batalhon dels Marselheses. Aquò fasem, espèra plan, en desrocan « lo rei Capet », se desbarrassar e se venjar d’un meteis còp del marqués d’Ambrun e de l’òrre Surto, son esbirre, que se son promeses de lo tuar.

       Primièr roman istoric escrich en provençal, aqueste roman coneguèt un immens succès oltra-atlantic, abans sa quita parucion en Occitània, en çò de Romanilha, en 1896, en edicion bilinga.

Edicions des Régionalismes.

La Terror es lo segond tòme de la trilogia de Li Roges dau Miegjorn. Aquel libre fuguèt pas editat en occitan del temps de l’autor, fuguèt publicat dins lo mesadièr « Prouvènço d’aro » dins las annadas 1980, abans d’èstre editat per las edicions del meteis nom en 2017.
Del temps que Pascalet, engatjat volontari, se bat a Valmí, e sus las frontièras, Vauclar e Lazuli ensajan d’arrancar Adelina de las arpas dels assassins de sos parents, dins l’ambient de terror que s’installa a París aprèp lo chaple de 1792. Se refúgian en Avinhon, mas seràn menaçats pel Tribunal Revolucionari que secuta lis antipatriòtas.
Aquel obratge s’apièja, come lo primièr tòme, sus una descripcion menimosa dels eveniments deguts a la Terror Roja, e escrich sus un ritme vigorós, ten lo legeire en alen.

L'autor:

Fèliç Gras (1844-1901), nascut a Malamòrt (Vauvlusa) es mòrt a z’Avinhon. Notari, foguèt ligat als felibres republicans, a l’Escòla Marselhesa e al Felibritge roge. Capolièr del Felibritge de 1891 a 1901, influenciarà mai las joves generacions coma capolièr que coma escrivan. Dins son òbra poetica, Lo romancero provençau (1887) es l’obratge mai capitat per sa beutat folclorica e son ritme. Podèm citar Li carbonièrs (1876) e Tolosa (1882).

       A costat dels Roges dau Miegjorn, cal citar Li papalinas (1891), ont trobam de racontes de la vida avinhonenca del temps dels papas, una evocacion de la comtesse de Dia e una legenda medievala.