Mireille - Mirèio - Frederic Mistral

Mireille - Mirèio - Frédéric Mistral

Poèma « provençal » en dotze chants, dedicat a Lamartine, es compausat en 1859. Mirèia es ben la pèça mestressa de l’òbre literària de Frederic Mistral. 

En vers e en provençau, es Provença que Mistral bete en scena per lo promier còp, Provença, son istòria, sas mors, sas tradicions, sos òmes e sas femnas. Se referent belèu a un amor contrariat de joinessa, nos conta, amb un talent e dins una lenga superba, las amors de dos jovents : Mirèia e Vincènç - que lors condicions socialas respectivas van contrariar tragicament.

La presenta edicion torna prendre las 43 illustracions - tant pròches de la Provença mitifiada per Mistral - de Jean Droit, pareissudas inicialament dins l’edicon en francés de H. Piazza en 1923. Destinat plus particularament a un public francofòn, lo tèxte principau es la traduccion en francés facha per Mistral eu-meteis, lo tèxte provençau d’origina.

Cent ans après la mòrt dau poèta de Malhana, son cap-d’òbra es prepausat dins una version bilingüa, francés-provençau, que permetra, a totes los que mestrejan pas - ò pas pron - l’occitan, de descurbir e d’apreciar la tota bèutat tragica de l’istòria de Mireille / Mirèio e de Vincent / Vincènç.

Edicions de los Regionalismes.

L'autor:

Frédéric Mistral (1830-1914), naissut e mòrt a Malhana (Bocas-de-Ròse), es l’artisan inalassable de la renaissença de la lenga d’òc - a partir dau miltan dau segle XIXen - en co-fondant lo Felibritge en 1854 e en publicant un monumentau diccionnari dels parlars d’òc : Lou Tresor dóu Felibrige. Mas es son òbra literària (coronada par un Pretz Nobel, en 1904) qui donara - uèit segles après los promiers Trobadors d’òc - sas vertadieras letras de noblesa a l’occitan, dins sa varianta provençala.