L'an que ven d'onte ven - Joan LARZAC

L'an que ven d'onte ven - Joan LARZAC

Dempuèi Sola Deitas (1962, Grand prèmi de las letras occitanas), Joan Larzac persièc son dialòg amb un Dieu que se cala. E dempuèi L’Estrangièr del dedins (1968, Prèmi Antigona), recèrca dusca en fòra de las frontièras la responsa finala d’una Istòria que condemna encara son pòble al muditge.

Donèt vam al sector literari de l’Institut d’Estudis Occitan e fondèt 4 Vertats. Mas paradoxalament, pendent trenta ans, a fauta d’editor, fins a la publicacion per Letras d’òc en 2019 de Se rauqueja ma votz, acomolèt los inediches. Rejonhent los ressons de la pus recenta actualitat dramatica, fan la matèria d’aquel novèl recuèlh : Larzac n’apèla del present tant als companhs semenats sus sa rota coma a l’avenidor qu’aparten pas qu’a Dieu.

Recuèlh de poesias, bilingüe occitan-francés amb una revirada de l'autor.
IEO Erau Edicions.

L'auteur:

Joan Larzac (nascut Joan Roqueta, Seta, 13 de febrièr de 1938,) es prèire, escrivan e critic literari occitan. Fraire d’Ives Roqueta, bèl fraire de Maria Roanet, o es tanben dins un comun engatjament politic e poëtic. Qualques unas de sas òbras son estadas reviradas en breton, en italian e en arab.

Article de premsa:

Lo camin de Joan Larzac es un camin de paciéncia, aqueu d’una vida consacrada, en granda part, a l’occitan, a sa literatura, a son istòria e a son devenir. Un pas davant l’autre e òbra après òbra, sensa comptar, aquel òme de fe a trobat lo ritme sieu tot en se plaçant, amb respièch, dins lei piadas dei davanciers.  [...]

Joan Larzac es un òme de Dieu que se pausa de questions. Del temps qu'avançava son òbra màger, traduire la Bíblia en occitan, fasiá de poèmas, universals, prestits de dobtes. I pausa un agach doç e benvolent sul monde e suls Òmes. 

Estrach de l'article de Silvan Chabaud, publiat dins Lo Diari 64.