Amontanhatge - Lei tres libres - Miquèu ARNAUD - ATS 225

Amontanhatge - Lei tres libres - Miquèu ARNAUD - ATS 225

Lei tres libres, roman.

La société féodale du XVème siècle à travers les destinées d’Amielh, Bertrand et Clemenç, représentants à leur façon les trois ordres que nous connaitrons jusqu’à la révolution. Un magnifique contre-pied à son premier roman de science-fiction « Quora la matèria... »

Sègle XV, lei comtats de Provença e de Forcauquier, tres vidas, tres jovents que vènon de quitar l’enfança. Sei vidas èran traçadas, mai jamai ren es calhat. Ansin, lei destins d’Amielh, de Bertrand e de Clemenç foguèron borrolats. Amielh que deviá èstre lauraire, serà pastre ; Bertrand que veguèt lo jorn entre mastra e forn, aurà ges de farina dins lei mans, mai l’espasa ; Clemenç enfantonet nascut dins un vilatjon, passarà sa vida dins lei clastras d’una abadiá.
Promés a una existéncia quieta, sei vidas fin finala foguèron pas de lònguei ribieras tranquillas. Sabián pas qu’enregant un camin per lo quau èran pas predestinats, se trobarián implicats dins lei torments de l’Istòria.

Collection A tots n°225, una coedicion IEO Edicions / IEO CREO Provença.

The author:

Miquèu Arnaud, nascut a Marselha en 1952. Sa conoissença de mai d’una lenga estrangiera li duerbe una carriera dins lo comèrci internacionau. Dins aquò, jamai a quitat l’enclinacion per la lenga e la cultura nòstras. S’installèt dins un vilatge pròche Marselha dins un temps qu’una bèla part deis abitants parlavan la lenga dau brèç. Es en familha que se perfeccionèt dins lo parlar provençau maritim. L’enveja de partejar l’occitan e de gardar viu son usatge lo menèron a escriure.

The second novel in occitan after "Quora la matèria..."

Extract:

"Amielh en tèsta a costat de Maugas, a un moment que la draia pojava un pauc mai, se virèt e se metèt a marchar d’a reculons. Aviá una vista en cabussada sus l’ondada ersejanta, d’una color monocròma entre lo blanc e lo biset, d'aquí d'ailà picotada dau negre dei rarei fedas color de tencha. Toteis aquelei tèstas viradas dins la meteissa direccion, leis aurelhas a l’escota dau movement de l’escabòt. D’aquela massa armoniosa, sorgissián çai e là, leis aurelhas d’un ai, la mitat d’un muou amb lo bast, coma d’estèus emergents. Lei cabras caminavan agromeladas, lei cavaus, lei cavalas e lei polins sarravan la marcha."