L'uòlh dau cat – (Verd Paradis IV) – ATS 100 - Max Roqueta

Un fremin aviá corregut sus l'espandida dau desèrt. Sautant las èrsas de sabla sens fin, fasiá trefolir las aigalosas, los cardons aguts coma d'agulhas, delícia per la lenga das ases e das camèls, los arronzes, los argelasses. E d'un a l'autre èra tot un paraulís escur, un bonur embraigat que voletejava d'una mata a l'autra e sens relambi trasiá la novèla : « Un rei ven de nàisser als Jusiòus. Las estèlas l'an dich, emai la luna dins son plen, que ne risolejava, e lo solelh de uòi ten una lusor qu'an pas jamai avut los autres, nimai qu'auràn pas jamai aqueles que vendràn dins los sècles das sècles. »...