Lo Sòmi Roge - Joan-Pau Sibrà

« L'òme es una flècha a la seguida d'un sòmi... » Pèire, lo narrator, volguèt seguir l'amic Josèp Deltelh. Perdut dins una nuèit de fèsta e de dança, entrebesca lo temps coma per l'exorcisar. Torna viure en roge e gris un passat vièlh de dètz ans que lo rosèga. Per ondadas o a glops, clar o fosc, real o pantaissat, se ven mesclar a un present incèrt que, mai se debana lo bal, mai l'alcòl ennegreja. Los estanhs e lor poësia son l'encastre d'aquel roman d'amor e de mòrt que jòga entre sòmi e realitat suls rapòrts complèxes dels òmes entre eles, sus l'impossible retorn a l'elementati, a l'essencial;.. Dins la quista de l'inaccessible blos. Qualques liuces, entrelusida per un « blues »... A Tots 108.