La Terra deis autres - Glaudi Barsòtti

La Terra deis autres - Glaudi Barsòtti

1956 : Aquò's la guèrra d'Algeria per un apelat de Marselha. Vida de casèrna, gardian de faró amb un colèga, puèi afectacion dins les comandòs : aquò's pas que l'abanstast d'un roman d'accion que vos fa trimar pes bled e dins la casbà d’Argièr, conoisser la paur pels amagatals e per las carneròlas d'Algièr. Mai que se despartís pas jamai d’una amira politica.

Éditions Vent Terral, Collection Paratge.

Extrait:

C'est nous les Africains
Qui revenons de loin,
Nous venons de Tunisie,
Nous venons des colonies...

Se cantava fòrça d'aqueu tèmps aquesta cançon. Era mai de mòda que totei lei tangas, rombas, bòps e autreis èrs de dança, que tant n'èran estadas privadas lei gènts, en mai dau manjar, dau tèmps de la guèrra. Subretot lei nistons la cantaviam.
Dins aquela annada 1945, dedins Marselha, aviam plus de besonh de te chalar lei veituras de cavaus, que lei sordats nos fasián far de passejadas sus sei camions que nos agradava mièlhs aquò.
Restavi dins una banlèga polida, lei Tres Lutz. Mei gènts s'èran pres la geréncia d'un bar pichòt, lo Pichon Bar, pèr escais, que lo nom vertadièr èra lo bar Totsants, sus lo camin que va a la Valentina.
Tocant lei Tres-Lutz, t'avián installat un camp de l'armada francesa, e dins de vilàs requisicionadas, te lotjavan de fatmàs pèr lei tabòrs marocans que n'i aviá tanben un camp. Era compausada aquesta armada d'Europencs venguts d'Argeria, quasi toteis oficiers ò sota-oficiers, e d'indigenas argerians pèr la tropa, que li disiam d'Arabs.
Eran braves mai que mai aquestei militars. T'avián totjorn quauque rèn dins lei pòchas pèr donar ai pichòts, que nosautres t'aviam perdut lo gost dau chocolat e qu'assajaviam de regantar lo retard! Ieu, qu'èri lo drollet dau patron dau bar, èri lo gastat: èri poirit que m'aduisián tot çò que voliáu.
Me faguèri de forras de forras de bònas, de chocolat vitaminat, de boitas de racions americanas... E me donèron un calòt, qu'èra la gaug mai granda de totei lei dròlles que t'empegavan aquò sus lo cap e n'èran fièrs a ne petar!