Grabièu e la corrida - Gabriel et la corrida - Claude GAICH

Grabièu e la corrida - Claude GAICH

Grabièu es un dròlle un pauc sol dins son vilatge. La siá maire es sola per l’ensenhar e, per tant que l’aime, quand lo sieu gojat torna de l’escòla, ela, es al trabalh. Atal, lo dròlle creis coma pòt amb sos companhs de carrièra. Sa tòca es de trapar la plaça demest eles ; e es pas de bon far.
Per astre, un vesin vièlh ten lo ròtle de grand paire adoptiu, de conselhèr amistós.

La vida de Grabièu cambiarà lo jorn que dintra dins lo monde dels elevaires de taures e de la tauromaquia : se vòl far matador.
Mas, al sègle 21, es que se pòt encara donar mòrt a un taure, al cors d’un espectacle, mentre que nos cal protegir la vida e que sèm mai conscients dels patiments de las bèstias ?

Sa primièra prestacion coma matador serà un terratremol vertadièr, seguit de questionaments bèls !

Un roman cortet que fa soscar sus la corrida, pel biais del raconte d’un dròlle en cèrca de reconeissença.

Bilingüe occitan (lengadocian) - francés. Tèxtes cap e cap: occitan (a esquerra) e francés (a drecha).

Edicions Edite-moi !

Estrach:
"Son paire, l'a pas jamai conegut. Sa maire que trabalhava coma una sauma per los far viure eles dos, per que, el, patiguèsse pas de res, èra pas jamai a l'ostal quand lo sieu pichon tornava de l'escòla. Es atal qu'aquel tròç de dròlle demorava per carrièras amb sos companhs, mantum còps per far bestiesas. […] Èra lo Grabièu, un salvatjon, un aparrat de carrièra totjorn lèst a la batèsta quand los autres se trufavan de sa talha pichona, e çaquelà, totjorn en cèrca de reconeissença, subretot al prèp dels ainats que lo volián pas totjorn amb eles e que, de còps que i a, se fasián mai o mens borrèus... Se remembra, coma se s'èra passat ièr, dels eveniments que l'endralhèron fins a çò qu'es vengut ara" (p. 10, L'enfància).