Tralha de mar - Alan Viaut

Tralha de mar - Alan Viaut - Trace de mer

1 Hrochar entremalhat de la flor de ginèsta en vime escarcalhat se barreja a la pluèja dinc a l'audor isharra de l'aiga abans l'escur...

Se coneissiá d’Alan Viaut los poèmas de son premièr recuèlh, Mahon, publicat en 1987 a las edicions d’art de La Talvera, amb de pinturas de Françoise Pagés.

Amb Tralha de mar, los legeires de Mahon pòdon renosar, engrandit e afinat per l’òbra del temps, un art parièr de fixar sus la pagina, coma una fotografia longament trabalhada, la realitat del mond e l’agach d’aquel que, a dapàs e amb metòde, ne fa l’inventari per la rendre vesedoira. En cò de Viaut, la riquesa aparenta dels mots, lor estranhetat sempre a las raras d’una familiaritat qu’òm es desirós ça que la de partejar, es un biais d’accedir –e de nos i faire accedir a nosautres totes del quite movement– a la dobla preséncia del lengatge e de las emocions qu’el fa nàisser en dedins e en defòra de nosautres.

Amb una version francesa de l'autor.

Edicions Jorn.

L'autor:

Alan Viaut (1954), medoquin e bordalés, es cercaire al CNRS. Linguista, sas orientacions son las d’una vista sociolinguistica de l’occitan e, pus generalament, de las lengas minoritàrias en Euròpa. S’es interessat tant al lexic tradicional e a la literatura popumlara en occitan coma a las politicas linguisticas mesas en òbra pel biais de la Carta europenca de las lengas regionalas o minoritàrias
Coma poèta occitan, a publicat dins las revistas Òc, Jorn e Reclams. Dos recuèlhs brèus, en occitan amb traduccion francesa, Mahon, editat en 1987 per La Talvera amb de pinturas de Françoise Pagès, e Tralha de mar, son lo rebat de sos gosts poëtics, ja plan vesedors dins los primièrs poèmas d’Alan Viaut, pareguts en 1979 dins la revista Òc : una concentracion de l’expression pel biais d’un ligam estrech entre lo mot, sas sonoritats, e son accepcion d’origina. La causida volontària d’un formalisme calibrat, amb de vèrses corts e d’alliteracions, se vòl un mejan per sasir lo mond dins sa realitat pus « elementalista »