Dins la boca dau pòble d’Òc - Max Roqueta

Dins la boca dau pòble d’Òc - Max Roqueta

De nòtas presas a la lèsta, al fial de moments que ritmavan la vida de l'escriveire, qu'aviá un trentenat d'ans e fasiá mètge de campèstre : visitas alprès de malauts, partidas de caça, rencontres de personalitats vilatgesas de remarca per lor biais susprenent...

Aqueles instantanèus, publicats dins la revista Terra d'òc de 1942 a 1945, jol títol "Dins la boca dau pòble d'òc", son de crocadisses nascuts de l'agach agut del medecin. Mai l'aurelha del poèta i es tanben atentiva als gaubis de lenga.



Edicion bilingüa de Felip Gardy,amb la participacion de Joan-Guilhem Roqueta: tèxte occitan seguit de la revirada francesa. En illustracion, qualques fotografias polidas, en negre e blanc de Georges Souche.

Edicions L'aucèu libre.

Extrach:

"Diluns de Pentecosta. Caça au singlar a Argelièrs. Un vièlh solitari es partit drech davant el tant de camin qu'a trapat. L'an mancat, benlèu tocat. Nos tòrna pas. Lo menaire de la caça demanda : 'Los chins l'an quitat, o ié son encara après ?' Responsa : 'Ié son encara, mas s'entend pas pus res perdequ'a trescolat'. Dins lo sens etimologic : es passat de l'autra man de la còla. Coma lo soleu."