Òbra poëtica - Leon Còrdas

Òbra poëtica - Leon Còrdas (poèmas)

Dins la colleccion Classics Occitans, en seguida d’Antonin Perbòsc (Lo libre dels ausèls), d’August Forés (Les cants del solelh) e de Teodòr Aubanel (La Miugrana entre-duberta), l’IEO Edicions prepausa l’Òbra poëtica de Leon Còrdas (poèmas).

Né en Minervois en 1913, Léon Cordes consacra sa vie à la diffusion de sa langue maternelle, l’occitan, qui, depuis les troubadours résonnait haut et fort en Languedoc. Plus que dans ses romans ou ses pièces de théâtre, c’est dans ses poèmes qu’il tend à l’universalité : en effet, à travers les rimes harmoniques de la langue, la geste quotidienne est sublimée pour atteindre le tréfonds de l’être.

Fotografia de cobèrta: Charles Camberoque.
Ouvrage bilingue: Traductions de l’auteur et de Jean-Marie Petit.
Colleccion Classics occitans n°4, IEO edicions.

L'autor:
Leon Còrdas (Sira, 30 de març de 1913 - Montpelhièr 19 d’octobre de 1987) foguèt autor de pèças de teatre (comedias) que coneguèron un brave succès; escriguèt tanben poèmas, romans e novèlas e faguèt lo comedian e la mesa en scèna.
En 1917, aprèp la mòrt del paire partit al front durant la Primièra Guèrra Mondiala, la familha s’installèt a Menèrba. Leon i passèt una bèla part de l’enfança amb un grand oncle qu’èra contaire. Quand aguèt sièis ans, tornèt partir la familha a Sira, e Leon foguèt mandat a l’institut agricòla Sant Josèp de Limós. Pasmens li agradèt pas d’èsser embarrat dins un internat e abandonèt los estudis.
En 1929 comencèt de se mainar de la proprietat familhala e trabalhèt las vinhas fins a 1952.

Estrach:

Sègas

Òu ! los òmes, los òmes
los camps se fan enlà,
las vinhas son banudas
que Junh fa banejar,
òu ! los òmes, los òmes
l’aire sentís a gran.

Lo cantèl sus la taula
las femnas l’an signat
mas de mala farina
los òmes l’an pastat.
Dins la palha rossèla
las dalhas van cantar,
l’aire sentís a sègas,
l’aire sentis a gran.

Sus las airas polsosas
los abes van volar,
lo vent cocha las garbas
e las fa redolar,
lo temps sentís a batre,
l’aire sentís a gran. [...]