Pergamins (Parchemins) - Reinat Toscano

Pergamins (Parchemins) - Reinat Toscano

Aqueste libre contèn una sextina en occitan medievau (vèire çai-sota) e tres novèlas en vèrs (la promiera parte d'un tròç d'una novèla medievala que n'avèm perdut la seguida, leis autras doás son escrichas sus lo meme modèle).

Lei tèxtes son en grafia classica e son integralament revirats en francés à la fin dau libre.

La calligrafia (cubèrta e títols) es de Bernard VANMALLE.

L'autor:

Reinat TOSCANO es nascut a Niça en 1959. Doctor en Estudis Occitans, (1988 D.E.A. d’Estudis Occitans à l’Universitat de NIÇA).

Extrach:

Atressi cum un rius que va
E dins la mar sas aguas porta
Lo temps fug ves l'eternitat.
D'Amor renaisson las flors novas
E dins lo vent dels jorns que passon
Esta sextina escriu'l trobaire.

Oltra'l temps razona'l trobaire
Car trop a mala eissida va
Au Pueg d' Amor, e'ls jorns que passon
Fan vesina l'ultima porta,
E negras son las tristas novas
Que mand deves l'eternitat.

Quals mor e cuelh l'eternitat,
E quals quier devenir trobaire?
Quals es Raimons que fa las novas,
Quals lo jovens c'a fama va,
Lai on lo vens totztemps emporta
Las cortas oras que leu passon?

Dels jorns las malas oras passon,
Cabusson dins l’eternitat
Per cela trista e negra porta
On mala sortz manda'l trobaire
Que per un colp d'espasa va
Escriure alhors sas autras novas.

Del tot darai totas mas novas
Als jorns, als mes, als ans que passon,
Als segles que sabran on va
Mos cors vencutz d’eternitat:
Mon vers tramet, e ja'l trobaire
Per mon chantar es a sa porta...

L'aura que ven mon breu emporta:
On van los vers, on van las novas?
Que devendra, mortz, lo trobaire?
Tot sap lo ver dels ans que passon?
Ab tan me pren l'eternitat,
De mon pieitz la vida s'en va...

Lo temps m'emporta      que vira e va;
Aquestas novas              manda'l trobaire:
Li chant espasson           l’eternitat.