Poesias d'oïl classicas - Gui Matieu

Poesias d'oïl classicas chausidas e reviradas en òc per Gui Matieu

Una antologia de la poesia francesa en occitan ? Aqui l'avètz, mercés a l'engenh reviraire del Mèstre en Gai saber Gui Matieu.
Ac caliá fèr, per mostrar la riquesa tota de la lenga nòstra, digna « de se carrar dambe un plumacho de prètz e d'estima » come escriviá Pèire Godolin, per « tocar le pus naut escalon de la perfection ».
L'òbra del Gui Matieu la coneguèm plan als Amics de la lenga d'Oc que le nòstre amic es un pauc le siu poèta oficial. Publiquèrem, per començar, les sius tèxtes inspirats de l'actualitat de cada jorn (« Quand lo jornau se rima »). Ara, deisham parlar en lenga d'Oc François Villon, La Fontaine, Florian, Apollinaire, e d'autris encara,
las musas del Parnàs d'Oïl.
« Vaqui de fruchs, de flors, de fuelha'amé de brancas » (Verlaine). Vaqui, per aquesta prima de 2012, l'espelida occitana de las « Poësias d'Oïl classicas », le ramelet provençal del Gui Matieu.
Joan-Fracés Còstas, Capiscòl dels Amics de la lenga d'Oc / Societat dels Felibres de Paris.

Amics de la lenga d'òc

L'autor:

Gui Matieu es nat en 1949 a l'Illa sus la Sòrga. Etnolinguista, poèta, considèra la traduccion coma una òbra essenciala per un escrivan.

Extrachs:

Nicolas Boileau : 1636-1711 - Lo boscatier amé la mòrt
Sus l'esquina un balauç e raiant de susor,
Un paure boscatier, gausit per leis annadas,
Desalenat, plan plan, fasiá sa caminada.
Pausa sa carga aqui, n'en pòu plus de dolor.
N'a son pron de patir lo sanclame dau jorn.
Sovèta puèi la Mòrt e cent còps te la crida.
A la fin la Mòrt vèn : « De que vòs ? ditz, ravida.
_Cu, ieu ? l'òme reprèn, èra just per blagar.
Ajuda me per recargar. »

Devinalha - Una niera
Dau repaus deis umans l'enemiga marrida
Rendère mila amants envejos de mon sòrt;
Me repaisse de sang, e me tròbe la vida
Dedins lei braç d'aqueu que recerca ma mòrt.

Epitafi de monsur de ***
Repausa aqui, tant regretat,
Un òme sabent sens sciència,
Un gentilòme sens naissènça,
Un òme bonàs sens bontat.