Lo cant de la chicana - Max Roqueta

Lo cant de la chicana - Max Roqueta

"La Chicana, aquò’s lo laberint. Palais enfachinant e trapèla sens escapa, ont, au centre, se fai lo rescontre mortau dau Minotaur, aquel enfant mostrós dau morre de taur concebut per lo dieu e la rèina Pasifaé. E lo laberint es tanben la metafòra de nòstra vida, un ultim e decisiu avatar de la cosmogonia mesa en scèna per l’òbra de Max Roqueta. L’itinerari iniciatic dau poèta, que i acamina son legeire per la man a la chut chut, se confond fin finala amb los gras que davalan au laberint… E au cap de la caminada, i a lo rescontre de l’indicible, que se sap qu’es just aquí, au virar dau camin. La vertat que forviam, que refudam. Sèm a mand de la veire. Lo peu dau passant se rebauça al copet. Las ombras fugidissas e enganadoiras, tan trebolantas, son esvalidas. L’autor se tais en nos laissant sus aquel lindau, après nos aver fach partejar l’aventura de Pasifaé trefolida de passion carnala, enamorada d’un dieu."
Joan-Frederic BRUN

Lo tèxt original occitan es acompanhat d’una revirada de l’autor e de Joan-Frederic Brun.

Edicions de la revista OC